9 Haziran 1935'te doğan Sosa, her zaman toplumsal olaylara duyarlı oldu. 40'dan fazla albüm çıkaran “La Negra” Sosa, 60'lı yıllarda sanat hayatına atıldı ve 70'lerde bazı filmlerde oynadı. 1972'de halk mücadelelerini anlatan eserlerin olduğu “Hasta la Victoria” (Zafere Kadar) albümünü çıkardı. 1976-83 arasında 30 bin insanın kaybedildiği darbe döneminde baskılara maruz kaldı, tehditler aldı. Sosa 1979'da La Plata'da üniversite öğrencilerine verdiği konser sırasında gözaltına alındı. Şarkı söylemesi yasaklanan halkçı sanatçı, Paris'e sürgüne gönderildi.

“Gracias a la Vida” (Teşekkürler hayat) ve “Si se Calla el Cantor” (Şarkıcı susturulursa) şarkılarıyla bilinen Sosa, ülkesi Arjantin'e 1982'de, diktatörlüğün son aylarında dönebildi. “Ben şarkıcı olmayı seçmedim, hayat beni şarkı söylemem için seçti” diyen Sosa, müziğinde folkloru rock ile harmanladı, opera şarkıcılarıyla albümler hazırladı. Her zaman Şili'de 1973'te kolları ve bacakları kırıldıktan sonra stadyuma gömülen halkçı sanatçı Victor Jara'ya hayranlığını dile getirdi.

Düşünmenin ve muhalif olmanın değerini hep bildiğini söyleyen Sosa, ölmeden önce yaptığı bir söyleşide şöyle demişti: “Bu ödüller sırf şarkı söylediğim için verilmedi, düşündüğüm için de verildi. İnsanları ve adaletsizlikleri düşünüyorum. Düşünüyorum da düşünmeseydim kaderim böyle olmazdı...”